Fighting over my own demon

They might say that I’m now okay but in reality I’m still fighting my own demon. Now I know what was the real meaning of it. Literally it controls your mind and body up to the certain that you want to end your life at any moment and crying for why you are thinking about it because you know to yourself that you still want to live a happy life despite of some circumstances.

It sucks coz everytime you ended a day you also started thinking of ways on how not to live another day. I hate myself for being this way. I hate myself for being coward and selfish. I hate myself for not loving me.

My Knee

Tae, naloloka na ko. Di ko na talaga alam kung saan ilalabas tong harot na nararamdaman ko. HAHAHA Buti na lang naalala kong may tumblr nga pala ako. hahahahah.

 Kasi ganito yun… (lols, di ako sanay na nagkwekwento ng crush life ko. Bibihira lang kasi ako nagkakacrush ng bonggang-bonga. Swear.) 

So ganinto nga kasi yun… Ang sabi ko hindi na ko magkakaroon ng crush, lalo na ngayon pero putik ngayon ko pa naramdaman to kung kailan panandalian lang. Oo. Panandalian lang to, kasi after OJT hindi ko na ulit siya makikita. <//3 Dapat pala since first day pa namin kami na punta sa build-up edi sana mahaba-habang panahon ko siya makakasama. Yan tuloy, isang buwan ko na lang siya makikita, wala pa ngang isang buwan ee kasi 150 hours na lang yung natitira samin. <//3 Sucks life. Lols. hahahahaha. Charot. Pero kasi, ganito kasi yun, nung unang punta ko pa lang sa build-up siya na agad. Siya na agad napansin ko. Lalo pang nadagdagan nung pinakilala na siya sakin ng trainor namin. Yun bang pinakilala siya ni Sir na siya si Sir Nico nakatingin siya nung mga panahong yun then ngumiti so I smiled back. Hahahahahahaha. TAE. Nakakaloka magkwento. Ang tanda ko na para dito pero di ko talaga mapigilan. Minsan lang talaga ako magkaganito. hahahahahahahaha. So ayun na nga… Tapos everyday tuloy nakakaramdam ako ng sparks. hahahahahahahahaha. Shet! Ang hirap magpigil. hahaha XD So ayun, may isang pangyayaring hindi inaasahan. </3 Kumuha ako ng tubig nung mga panahong yun at hindi ko alam na magkakasagian kami (pero di natapon yung tubig, lols) nagkadikit kami ng bongga. haha Sabay saktong nakatingin nung si Abby at nakita niya yung reaksyon ko nung mga panahon yun. Kasi biglang nanlaki yung mata ko, ang masaklap pa nun, nakita rin yung ni Sir Jonel (trainor) Hahahaha. Nasabunutan ko tuloy si Abby. ((I felt the guilt after doing that, tho) haha. Tapos ayun,, shet lang. Hahahahahaha. Wala na. Nabisto na ako ni Abby, pati ni sir Jonel? (sana hindi. A-S-A) hahaha. At ayun na nga.

but there’s a catch, medyo disappointed kasi ako kapag di matangkad yung guy. At ayun na nga, hindi katangkaran si Sir. <///3 Nasa 5′4″ or 5′5″ lang siguro si Sir. <//3. Pero yung kilay niya talaga yung nagdala lalo na yung boses niya. OPO. Sobrang manly ng boses niya. Sabay kumakanta pa siya. <3 Grabe na si sir. ahahahahahaha. Pero kasi di parin siya matangkad. <///3 Huhuhu. Pero crush ko parin si Sir. Alam ko rin naman kasing after ng OJT. Mawawala na tong sparks e. Hahaha. Unless, makita ko yung fb niya.hahahaha  

Ang tanda ko na talaga para dito. Pero lols, ang saya lang mag share. HAHAHAHAHAHAAHAHA. 

Hindi ko na kayang ipunin lahat ng gusto kong sabihan tungkol sa mga kagrupo. Sorry if I’ll be sound rude or insensitive at this moment but I really have to spill out this in my head.

Pakiramdam ko kasi ‘di effective yung project groupmates ko. We’re always lacking of communication. Lagi na lang mag-aantayan. Pare-pareho pang mapapapride. Ewan ko. To be honest, hindi ko nararamdaman ung genuine friendship, ung genuine happiness. Yun bang, it always in words but not in action na “magkaibagan” kami. I’m getting sick of this kind of group.

  • Sa bawat pagkamusta sakin ni mama tungkol sayo tanging pagtahimik at pag-ngiti lang ang sinasagot ko.

Tang ines naman. Linggo linggo na lang bang may papatak na luha sa pisngi ko bago matulog?